วันพฤหัสบดีที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2552

สีสันของฤดูร้อน

หน้าร้อน นอกจากอากาศจะร้อนตับแลบ วิญญาณแทบละลายออกจากร่างแล้ว ยังมีสิ่งดีๆ อยู่อีกอย่างนึง

ทุกปี หน้าร้อนจะเป็นฤดูที่ข้างทางมีดอกไม้สีสันสวยงามพากันบานสะพรั่ง ประมาณว่าจะร้อน ก็ร้อนกันไป ชั้นสวยไม่แคร์เฟ้ย...

ตะแบกรูปนี้ถ่ายมาจากหน้าบ้านหนองดินแดง เมื่อเช้าตอนขับรถออกไปส่งธีร์ ชี้ให้ธีร์ดูแล้วถามว่าสวยมั้ย ธีร์บอกว่าสวย...ธีร์ชอบดอกไม้สีม่วง...ผ่านมาอีกหน่อยมีต้นคูน บอกธีร์ให้ดู ธีร์ตอบว่าธีร์ไม่ชอบสีเหลือง...




หลายวันก่อนขับรถไปส่งธีร์ที่โรงเรียน เห็นหมาหน้าตาละม้ายคอกเกอร์ สแปเนียลวิ่งอยู่กลางถนนเพชรเกษม ดูกำลังงงกับรถ ไม่รู้จะไปทางไหนดี เห็นแล้วสงสารมาก นึกได้ว่าน่าจะจอดรถไปช่วย แต่ก็ผ่านมาไกลแล้ว แถมมีธีร์อยู่ในรถอีก สงสัยจะลำบาก

วันนี้ระหว่างทางไปส่งธีร์ที่โรงเรียน เจออีกแล้ว ท่าทางจะเป็นตัวเดิม วิ่งกระเซอะกระเซิงอยู่บนสะพานแถวมาลัยแมน อยากจะช่วยแต่ก็ลำบากอีกเหมือนกัน นึกในใจว่าขากลับถ้าเจอ จะจอดรถรับกลับมาบ้าน...

ปรากฏว่าขากลับ แวะเอาซิปไปเปลี่ยนแล้วก็ขับรถไปอีกทางนึง คิดในใจอีกทีว่าถ้าเจออีกคราวหน้า จะต้องช่วยแน่ๆ ตั้งใจไว้ว่าอย่างงั้น

กลับมาบ้านเล่าให้พี่ตี๋ฟังว่าหมาฝรั่งวิ่งกระเซอะกระเซิงเหมือนหลงทางออกจากบ้านมานี่ดูน่าสงสารกว่าหมาไทยเนอะ พี่ตี๋กลับตอบมาว่า...กลัวมันคุยกับหมาไทยไม่รู้เรื่องเหรอ หมาไทยหลงออกจากบ้านมีเยอะแยะ...เวร!

วันพุธที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2552

ร้อน

อากาศช่วงนี้ร้อนได้หนักหนาสาหัสมากๆ เดือนเมษายนอากาศจะร้อนแค่ไหนไ่ม่อยากจะคิด

ช่วงนี้กำลังหัดตัดกางเกงกระโปรงใส่เอง ตัดไปได้แล้ว 1 ตัว ภาคภูมิใจมาก ผ้าฝ้ายที่เหลือจากตัดโน่นตัดนี่ไปแล้วเหลือแค่ 1 เมตรเองก็สามารถตัดได้ 555

ตอนนี้โปรเจคท์ตัวที่ 2 และ 3 กำลังตามมา อยู่ในขั้นทำแพทเทิร์น ฟังดูหรูหราซะไม่มี

นอกจากนั้น วันนี้ลงมือทำทอดมันด้วย ต้องไปตลาดหาซื้อกุ้ง 10 ตัวให้ธีร์ไปทำกุ้งชุบแป้งทอดที่โรงเรียนพรุ่งนี้ เดินผ่านแผงขายปลากรายขูดรอบแรกก็เฉยๆ เดินผ่านไปผ่านมาหลายรอบ ซื้อซะหน่อย อยากกิ๊น อยากกิน...ความอยากทำให้เราลำบาก...

วันจันทร์ที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2552

ถึงเธอ...

ชั้นโกรธ ที่เธอบอกให้ชั้นหุบปากไป เงียบ ไม่ต้องมาแก้ตัวอีก ชั้นโกรธ
ชั้นเสียใจที่ชีวิตในช่วง 3-4 วันนี้ไม่เหมือนเดิม เสียใจที่รู้สึกว่าเธอเอาแต่ใจตัวเอง เผด็จการ ชั้นเสียใจ...
ชั้นกลัวว่าในช่วงชีวิตที่เหลือมันจะดำเนินไปในรูปแบบนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ชั้นกลัว
ชั้นรู้สึกผิดที่่ทำเป็นไม่ใส่ใจ

แต่ยังไง ชั้นก็ยังรักเธอ เธออาจจะหงุดหงิดและอารมณ์เสียไปบ้าง ชั้นเข้าใจว่าบางทีคนเราก็หงุดหงิดไม่พอใจกันได้
ปล. อยากให้เธออารมณ์ดี ไม่หงุดหงิดง่าย เอาแต่ใจตัวเอง...ขอร้องล่ะ ขอร้อง