ตอนนี้อ่านหนังสือเรื่อง "เต๋าแห่งพูห์" อยู่ จำได้ว่าตอนเรียนปริญญาตรีต้องเรียนวิชาปรัชญาการเมือง เรียนคัมภีร์เต๋า...ไม่อิน ไม่เก็ทเอาซะเลย
2 วันก่อน วิ่งไปโลตัสก่อนไปรับธีร์ที่โรงเรียน ซื้อผงซักฟอก ขนมปัง ชะแว้บเข้าร้านหนังสือดูว่ามีอะไรน่าสนใจมาก...หลังๆ นี่การเข้าร้านหนังสือเป็นอะไรที่ผ่อนคลาย หาซื้อนิทานให้ธีร์ ดูนิยายเล่มใหม่ๆ มาอ่านประโลมจิตใจให้ลืมความโหดร้ายของโลก (อะไรจะขนาดนั้น) เหลือบตาไปเห็นหนังสือ "เต๋าแห่งพูห์" หน้าปกน่ารัก ว่าแล้วก็หยิบไปจ่ายเงินพร้อมหนังสือนิทานลดราคา 2 เล่ม
อ่านไปได้ 3-4 บทแล้ว ประทับใจเรื่องรูปคนชิมน้ำส้มสายชูมาก คนนึงทำหน้าเปรี้ยว คนนึงทำหน้าขมขื่น และอีกคนยิ้ม
เค้าอธิบายว่าคนที่ทำหน้าเปรี้ยวหมายถึงขงจื้อ ชีวิตแบบขงจื้อจะต้องมีระเบียบ แบบแผน มีขั้นตอนเป๊ะๆ
คนที่ทำหน้าขมขื่นแทนศาสนาพุทธ ชีวิตเต็มไปด้วยความทุกข์ ทุกคนควรหาทางพ้นทุกข์ไปสู่นิพพาน
คนที่ยิ้มหมายถึงเล่าจื้อ เต๋ามองโลกตามความเป็นจริง ทำตัวให้กลมกลืนกับธรรมชาติ ไม่เปลี่ยนแปลงสภาพตามธรรมชาติ บลา บลา บลา
แล้วเต๋ากับหมีพูห์เกี่ยวข้องกันยังไง....ไปอ่านเอาเองก็แล้วกัน อธิบายไม่ได้ เพราะยังไม่ค่อยเข้าใจเหมือนกัน ว่าแล้วก็ไปหาซื้อหนังสือวินนี่เดอะพูห์ภาษาไทยมาอ่านด้วย เผื่อว่าจะเข้าใจอะไรในโลกด้วยความเป็นหมีพูห์มากขึ้น
ธีร์ว่า "เต๋าแห่งพูห" เป็นหนังสือของธีร์...เพราะมีรูปหมีพูห์ พิกเล็ต ทิกเกอร์!!!
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น